Osoby poszkodowane w wypadkach komunikacyjnych, gdy już trochę uporają się ze swoim stanem zdrowia, zaczynają się zastanawiać, czy za skutki wypadku, któremu ulegli, nie należy im się jakieś odszkodowanie – zadośćuczynienie. Wówczas w zasadzie pierwszym podstawowym pytaniem, z jakim zwracają się do mnie klienci, czy też czytelnicy tego bloga, jest pytanie: „to ile dostanę zadośćuczynienia za dany uszczerbek na zdrowiu?”

Do najczęstszych konsekwencji wypadków należą złamania, a wśród tych – te, które dotyczą kończyny dolnej, czyli nogi. Tak więc w tym wpisie spróbuję się zająć odpowiedzią na pytanie, jakiego odszkodowania może się spodziewać ofiara wypadku, która doznała uszczerbku w postaci złamania nogi.

Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Spis treści

1. Dlaczego nie ma prostego przelicznika na odszkodowanie?
2. Od czego zależy wysokość zadośćuczynienia za złamanie nogi?
3. Przykłady z orzecznictwa – konkretne kwoty
4. Tabela uszczerbków na zdrowiu dla kończyny dolnej
5. Praktyczne wskazówki dla poszkodowanych

Dlaczego nie ma prostego przelicznika na odszkodowanie?

Niestety dla czytelnika poszukującego łatwej i szybkiej odpowiedzi muszę, jak na prawnika przystało, udzielić odpowiedzi lekko wymijającej: prawidłową odpowiedzią na tak postawione pytanie jest bowiem odpowiedź „to zależy”.

Zależy – ale od czego?

Po pierwsze, musimy ustalić, kto i z jakiego tytułu ma nam wypłacić odszkodowanie za omawiane tutaj złamanie kości nogi. Inaczej będzie wyglądała sytuacja w przypadku, gdy chcemy uzyskać świadczenie z dobrowolnej polisy od następstw nieszczęśliwych wypadków (NW) czy grupowej polisy w PZU, inaczej gdy dochodzimy zadośćuczynienia z tytułu odpowiedzialności cywilnej (OC) osoby trzeciej – tj. sytuacji, gdy za złamanie odpowiedzialna jest jakaś inna osoba.

W zasadzie w przypadku polis NW, grupowych czy na życie wysokość świadczenia wynika z rodzaju polisy i zapisów OWU. Tak więc w niniejszym artykule skoncentruję się na roszczeniach dotyczących dochodzenia zadośćuczynienia z OC.

Po drugie, w przypadku roszczeń dotyczących zadośćuczynienia nie ma prostego przelicznika, który by pozwolił nam na określenie, iż dajmy na to za złamanie kości goleni taka kwota, a za złamanie kości uda inna.

Od czego zależy wysokość zadośćuczynienia za złamanie nogi?

Sąd, a wcześniej ubezpieczyciel, ustalając zadośćuczynienie, musi wziąć pod uwagę całość okoliczności, które towarzyszą powstaniu uszczerbku.

Kluczowe czynniki wpływające na wysokość zadośćuczynienia

Wiek poszkodowanego
Oczywistym jest, że poważne złamanie łączące się np. ze skróceniem nogi jest bardziej dotkliwe dla wysportowanego nastolatka niż dla pana z brzuszkiem po 50, co sport ogląda jedynie na ekranie telewizora.

Wykonywany zawód
Czy złamanie nogi ma lub będzie miało wpływ na wykonywany zawód? Tytułem przykładu: inaczej będzie odczuwać skutki złamania nogi młody piłkarz, a inaczej urzędnik biurowy.

Ograniczenie funkcji nogi
Czy złamanie pociąga za sobą także ograniczenie funkcji nogi? Czy występują zaburzenia statyki, przykurcze, zniekształcenia?

Wpływ na hobby i aktywność życiową
Czy w związku ze złamaniem nogi poszkodowany będzie zmuszony do porzucenia ulubionego hobby – np. nie będzie mógł uprawiać sportu czy przekopać ogródka na działce?

Przebieg leczenia
Znaczenie ma, jak kości nogi się zrastają, czy występują komplikacje, ile było operacji, czy powstały blizny pooperacyjne.

Uszczerbek na zdrowiu
Sądy oczywiście posiłkują się także ustalanym przez biegłego, w tym wypadku ortopedę, uszczerbkiem na zdrowiu. Co oczywiste, im uszczerbek ten będzie wyższy, tym wyższe zadośćuczynienie. Znaczenie ma też, czy biegły ortopeda stwierdzi, że uraz ten ma charakter długotrwały czy trwały.

Słowem, każda okoliczność, która u poszkodowanego uległa negatywnej zmianie w wyniku doznanego złamania nogi, ma przełożenie na wysokość zadośćuczynienia.

Przykłady z orzecznictwa – konkretne kwoty

No to w końcu jakiej wysokości odszkodowania może się spodziewać poszkodowany, który doznał złamani nogi?

Niestety, bez odniesienia się do konkretnej sprawy nie sposób wskazać, jakiego rzędu kwoty za złamanie nogi można się od ubezpieczyciela domagać. Generalnie zakres ten moim zdaniem mieści się w przedziale od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych. W przypadku utraty funkcji nogi, porażenia nerwów i wielu innych współtowarzyszących dolegliwości może być jeszcze większy.

Żeby nie być gołosłownym, odwołam się do kilku wyroków sądów, wskazując także na ustalony przez te sądy stan faktyczny.

Przykład 1: Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu (XVIII C 374/16)

Zasądzona kwota: 91.600 zł (plus wcześniej wypłacone 8.400 zł = łącznie 100.000 zł)

Stan faktyczny:
22-letni mężczyzna doznał w wyniku wypadku komunikacyjnego otwartego złamania trzonu kości piszczelowej prawej z przesunięciem płata skóry mięśnia brzuchatego łydki, stłuczenia płuc, złamania żebra, licznych urazów głowy ze wstrząśnieniem mózgu.

Powód przeszedł kilka operacji, w tym rekonstrukcję ubytku płatem mięśniowym mięśnia dwugłowego łydki prawej. Przebywał w szpitalu na Oddziale Intensywnej Terapii, gdzie rozwinęło się zapalenie płuc powodujące niewydolność oddechową. Przez około 3 miesiące od wypadku wymagał pomocy innych osób we wszystkich czynnościach. Bez kul zaczął chodzić dopiero na przełomie 2015 i 2016 r.

Skutki długoterminowe:

• Prawa noga uległa skróceniu o około 1 cm (wymiar bezwzględny)
• Rozległa, okrągła blizna na podudziu o wymiarach 8×5 cm z widoczną przepukliną mięśniową
• Obszar powyżej blizny pozbawiony czucia
• Ubytek obwodu prawej łydki o około 1,5 cm
• 30-procentowy stały uszczerbek na zdrowiu (urazy nogi)
• 2-procentowy uszczerbek (blizny twarzy)
• 10-procentowy uszczerbek (blizny podudzia)

Powód w chwili wypadku miał 22 lata, był kierowcą zawodowym. Z tytułu niezdolności do pracy przyznano mu rentę do końca marca 2018 r. Rokowania na przyszłość są złe – powód wymaga dalszego leczenia polegającego na korekcji osi prawego podudzia.

Przykład 2: Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi (I C 1829/13)

Zasądzona kwota: 235.000 zł (uwzględniając wcześniejszą wypłatę 125.000 zł)

Stan faktyczny:
79-letnia kobieta została potrącona na przejściu dla pieszych przez motocyklistę. Doznała: wieloodłamowego otwartego złamania trzonu lewej kości piszczelowej i wieloodłamowego złamania jej bocznego kłykcia, złamania wyrostka rylcowatego prawej kości promieniowej, rany tłuczonej głowy i wstrząśnienia mózgu, krwawienia podpajęczynówkowego obustronnego.

Przez około 3 miesiące od wypadku powódka była całkowicie unieruchomiona – była osobą leżącą zaopatrzoną w gips. Miała zalecone ciągłe leżenie. Wymagała pomocy we wszystkich czynnościach, m.in. przy karmieniu, przy zabiegach higienicznych czy przy załatwianiu potrzeb fizjologicznych.

Po opuszczeniu szpitala w październiku 2011 r. lekarze zezwolili powódce na rozpoczęcie chodzenia przy pomocy balkonika z umiarkowanym obciążeniem. Na początku robiła 1-2 kroki i tak jest do chwili obecnej (stan na 2016 r.).

Skutki:

• Opóźnione zrastanie się trzonu lewej kości piszczelowej
• Konieczność kolejnego zabiegu operacyjnego
• Ograniczenie ruchomości lewego stawu kolanowego
• Zespół bólowy i znaczne pogorszenie sprawności

Przykład 3: Wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie (I C 24/16)

Zasądzona kwota: 145.000 zł (uwzględniając wcześniej wypłacone 100.000 zł)

Stan faktyczny:
Powód w wyniku wypadku doznał urazu wielonarządowego: otwartego złamania podudzia prawego wieloodłamowego i wielopoziomowego, wieloodłamowego złamania podudzia lewego, wieloodłamowego złamania kości udowej prawej, złamania kręgu C2, złamania pokrywy czaszki z krwiakiem podtwardówkowym.

Przebywał w szpitalu przez 5 miesięcy, dwukrotnie wykonano kraniotomię z odbarczeniem krwiaka podtwardówkowego (operacyjne otwarcie czaszki), zespolono kość udową płytą, wykonano stabilizację gwoździem śródszpikowym kości piszczelowej prawej, stabilizację złamania lewej kości piszczelowej płytą.

Po opuszczeniu szpitala przez kilka miesięcy był osobą leżącą, nie poruszał się o własnych siłach. Pod koniec lipca 2004 r. zaczął jeździć na wózku inwalidzkim. Zastosowane leczenie, choć pomogło powodowi i doprowadziło do możliwości samodzielnego poruszania się, nie doprowadziło do pełnej sprawności. Powód nadal potrzebuje pomocy innych osób przy czynnościach życia codziennego, nie może dźwigać, a każdy wysiłek fizyczny powoduje ból. Z powodu dolegliwości został wykluczony z życia zawodowego.

Przykład 4: Wyrok Sądu Rejonowego w Lubinie (I C 117/13)

Zasądzona kwota: 5.000 zł

Stan faktyczny:
Młoda kobieta idąc chodnikiem przy ul. w L. weszła do wgłębienia w chodniku, straciła równowagę i upadła. Złamała nogę (wieloodłamowe złamanie podudzia lewego).

Przebywała w szpitalu od 7 do 12 grudnia 2011 r. Zastosowano wyciąg za guz pięty, następnie wykonano operację – krwawą repozycję odłamów i ustabilizowano je płytką. Po zabiegu unieruchomiono nogę gipsem.

Płytę usunięto z podudzia lewego dopiero 3 września 2012 r. Gips zdjęto po 6 tygodniach. Przez blisko 2 miesiące powódka otrzymywała codziennie zastrzyki w brzuch, codziennie zmieniane były opatrunki. Przez 9 miesięcy poruszała się o kulach. Początkowo była całkowicie uzależniona od pomocy innych osób.

Skutki:

• Około 10-centymetrowa blizna pooperacyjna na nodze
• Punktowe blizny po śrubach
• Ból w drugiej nodze (prawdopodobnie przeciążenie)
• Strach przed bieganiem

Jak więc widać, złamanie nogi złamaniu nogi nie równe.

Tabela uszczerbków na zdrowiu dla kończyny dolnej

Tabele przewidujące wysokość uszczerbku w zależności od charakteru uszczerbku można znaleźć w Obwieszczeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania.

Poniżej załączam wyimek z tej tabeli, gdzie wartości liczbowe wskazane obok konkretnego uszczerbku oznaczają przedział, w jakim lekarz orzecznik powinien ustalić uszczerbek na zdrowiu:

M. Uszkodzenia kończyny dolnej

Biodro

142. Utrata kończyny dolnej przez wyłuszczenie jej w stawie biodrowym lub odjęcie w okolicy podkrętarzowej – 85%
143. Przykurcze i ograniczenia ruchów w stawie biodrowym w następstwie uszkodzeń tkanek miękkich – w zależności od stopnia – 5-25%
144. Zesztywnienie stawu biodrowego – w zależności od ustawienia i wtórnych zaburzeń statyki i dynamiki:

• a) w ustawieniu czynnościowo korzystnym – 20-35%
• b) w ustawieniu czynnościowo niekorzystnym – 30-60%

145. Inne następstwa uszkodzeń stawu biodrowego (zwichnięć, złamań bliższej nasady kości udowej, złamań szyjki, złamań przezkrętarzowych i podkrętarzowych, złamań krętarzy itp.) – w zależności od zakresu ruchów przemieszczeń, skrócenia, zniekształceń i różnego rodzaju zmian wtórnych oraz dolegliwości subiektywnych:

• a) ze zmianami miernego stopnia – 5-20%
• b) ze zmianami dużego stopnia – 20-40%
• c) z bardzo ciężkimi zmianami miejscowymi i dolegliwościami wtórnymi – 40-65%

Udo

147. Złamanie kości udowej – w zależności od zniekształceń, skrócenia, zaników mięśniowych i ograniczenia ruchów w stawach:

• a) z nieznacznymi zmianami i skróceniem do 4 cm – 5-15%
• b) z miernymi zmianami i skróceniem do 6 cm – 15-30%
• c) ze skróceniem ponad 6 cm i ciężkimi zmianami – 30-40%

148. Staw rzekomy lub ubytki kości udowej uniemożliwiające obciążenie kończyny – w zależności od stopnia upośledzenia funkcji, skrócenia i zaburzeń wtórnych – 40-60%
149. Utrata kończyny – zależnie od długości kikuta i przydatności jego cech do oprotezowania – 50-70%

Kolano

154. Zesztywnienie stawu kolanowego:

• a) w pozycji funkcjonalnej korzystnej 0-15° – 30%
• b) przy większych stopniach zgięcia lub przeproście powyżej -10° (minus 10°) stosuje się ocenę wg pp. a) – zwiększając stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu za każde 4° odchylenie ponad granicę 15° lub -10° o: 1%

155. Trwałe ograniczenia ruchomości stawu kolanowego w następstwie uszkodzeń samego stawu (uszkodzenia więzadłowe, torebkowe, łąkotek, kości tworzących staw kolanowy itd.) – w zależności od charakteru przykurczu i zakresu ubytku funkcji:

• a) utrata ruchomości w zakresie 0-40° za każde 2° ubytku ruchu – 1%
• b) utrata ruchomości w zakresie 40°-90° za każde 5° ubytku ruchu – 1%
• c) utrata ruchomości w zakresie 90°-120° za każde 10° ubytku ruchu – 1%

157. Utrata kończyny na poziomie stawu kolanowego – 65%

Podudzie

158. Złamanie kości podudzia – w zależności od zniekształcenia, przemieszczenia, powikłań wtórnych, zmian troficznych i czynnościowych kończyny itp.:

• a) ze zmianami lub skróceniem do 4 cm – 5-15%
• b) z dużymi wtórnymi zmianami lub ze skróceniem od 4 cm do 6 cm – 15-25%
• c) ze skróceniem powyżej 6 cm lub bardzo rozległymi zmianami wtórnymi i dodatkowymi powikłaniami w postaci przewlekłego zapalenia kości, przetok, zmian troficznych skóry z owrzodzeniami, stawów rzekomych, ubytków kostnych i zmian neurologicznych – 25-50%

159. Izolowane złamania strzałki (oprócz kostki bocznej) – 3%
160. Utrata kończyny w obrębie podudzia – w zależności od charakteru kikuta, długości, przydatności do oprotezowania i zmian wtórnych w obrębie kończyny:

• a) przy długości kikuta do 8 cm mierząc od szpary stawowej – 60%
• b) przy dłuższych kikutach – 40-55%

Stawy skokowe, stopa

162. Ograniczenie ruchomości i zniekształcenia w stawach skokowych (w następstwie wykręcenia, zwichnięcia, złamania kości tworzących staw, zranień, ciał obcych, blizn itp.) – w zależności od ich stopnia i dolegliwości:

• a) bez zniekształceń – 1-15%
• b) ze zniekształceniem, upośledzeniem funkcji ruchowej i statycznej stopy – 15-25%
• c) powikłane przewlekłym zapaleniem kości i stawu, przetokami, martwicą aseptyczną, zmianami neurologicznymi itp. – 25-40%

170. Utrata stopy w całości – 50%
171. Utrata stopy na poziomie stawu Choparta – 40%
172. Utrata stopy w stawie Lisfranka – 35%

Palce stopy

174. Utrata paliczka paznokciowego palucha – 5%
175. Utrata całego palucha – 7%
176. Utrata palucha wraz z kością śródstopia – w zależności od rozmiaru utraty kości śródstopia – 10-20%

Praktyczne wskazówki dla poszkodowanych

Co robić po wypadku z urazem nogi?

1. Dokumentuj wszystko – zbieraj całą dokumentację medyczną, rób zdjęcia obrażeń, zapisuj przebieg leczenia
2. Nie akceptuj pierwszej oferty ubezpieczyciela – jak pokazują przykłady, sądy zasądzają znacznie wyższe kwoty niż początkowe propozycje ubezpieczycieli
3. Zgromadź dowody na swoje aktywności przed wypadkiem – zdjęcia ze sportu, hobby, świadectwa aktywnego trybu życia
4. Udokumentuj wpływ urazu na życie zawodowe – zaświadczenia lekarskie, decyzje rentowe, utrata dochodów
5. Zachowaj wszystkie paragony – za leki, opatrunki, dojazdy na rehabilitację, wizyty u lekarzy

Kiedy warto skonsultować się z prawnikiem?

• Gdy ubezpieczyciel proponuje kwotę, która wydaje Ci się zaniżona
• Gdy złamanie nogi wiąże się z poważnymi powikłaniami
• Gdy uraz ma wpływ na Twoją pracę zawodową
• Gdy ubezpieczyciel kwestionuje wysokość roszczeń lub podnosi zarzut przyczynienia
• Gdy masz wątpliwości co do zakresu należnych Ci świadczeń

Z naszego doświadczenia wynika, że profesjonalna pomoc prawna pozwala często wielokrotnie zwiększyć wysokość przyznanego odszkodowania.

Najważniejsze wnioski

✅ Nie ma prostego przelicznika – każdy przypadek jest inny
✅ Wysokość zadośćuczynienia zależy od wielu czynników: wieku, zawodu, przebiegu leczenia, powikłań
✅ Zakres kwot: od kilkunastu do kilkudziesięciu tysięcy złotych (w skrajnych przypadkach nawet ponad 200.000 zł)
✅ Sądy zasądzają znacznie wyższe kwoty niż początkowe propozycje ubezpieczycieli
✅ Procentowy uszczerbek na zdrowiu to tylko wskazówka, nie wyłączna podstawa wyceny
✅ Dokumentacja i dowody są kluczowe dla uzyskania odpowiedniego zadośćuczynienia

FAQ – Najczęściej zadawane pytania

Ile średnio wynosi odszkodowanie za złamanie nogi?
Średnia kwota to około 20.000-50.000 zł, ale zakres jest bardzo szeroki – od kilku do nawet ponad 200.000 zł w zależności od powikłań i skutków długoterminowych.

Czy procentowy uszczerbek na zdrowiu decyduje o wysokości zadośćuczynienia?
Nie. Uszczerbek na zdrowiu to tylko jeden z czynników. Sąd bierze pod uwagę całokształt okoliczności: wiek, zawód, przebieg leczenia, ograniczenia w życiu codziennym i rokowania na przyszłość.

Czy mogę domagać się dodatkowego odszkodowania, jeśli pojawią się powikłania?
Tak. Jeśli po wypłacie zadośćuczynienia pojawią się nowe, nieprzewidziane powikłania, możesz domagać się dodatkowego świadczenia.

Co robić, gdy ubezpieczyciel proponuje symboliczną kwotę?
Nie akceptuj od razu propozycji. Skonsultuj się z prawnikiem, który oceni, czy kwota jest adekwatna. Często ubezpieczyciele zaczynają od zaniżonych ofert.

Czy złamanie nogi bez powikłań też uprawnia do zadośćuczynienia?
Tak. Każde złamanie nogi wiąże się z bólem, cierpieniem, koniecznością leczenia i rehabilitacji, co uzasadnia przyznanie zadośćuczynienia, nawet jeśli nie ma poważnych powikłań.

---

Disclaimer: Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Każda sprawa odszkodowawcza wymaga indywidualnej analizy.

Zapraszam do Kancelarii Prawnej Kowalak Jędrzejewska i Partnerzy:
Radca Prawny Bartosz Kowalak
ul. Mickiewicza 18a/3, 60-834 Poznań
Tel.: +48 61 2224963
E-mail: kancelaria@prawnikpoznanski.pl
www: https://prawnikododszkodowan.pl/

Źródła:

• Kodeks cywilny, art. 444, 445, 361
• Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 18 kwietnia 2013 r.
• Wyrok Sądu Okręgowego w Poznaniu, sygn. XVIII C 374/16
• Wyrok Sądu Okręgowego w Łodzi, sygn. I C 1829/13
• Wyrok Sądu Okręgowego w Olsztynie, sygn. I C 24/16
• Wyrok Sądu Rejonowego w Lubinie, sygn. I C 117/13