Odszkodowanie za złamanie kości śródstopia

Teenage_boy_with_broken_ankle_boot
By Pagemaker787 (Own work) [CC BY-SA 4.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0)%5D, via Wikimedia Commons

Złamanie kości śródstopia, często nazywane cichym złamaniem jest w większości przypadków lekceważone, uznawane za chwilową dolegliwość, która ustanie bez ingerencji służby zdrowia. Najbardziej narażone na tego typu schorzenia są osoby czynnie uprawiające sport, ale nie tylko… Do złamania kości śródstopia dochodzi wskutek stłuczenia, uderzenia ciężkim przedmiotem, przejechania, nieprawidłowego postawienia stopy, ale także może być wynikiem upadku z wysokości.
W zależności od rodzaju złamania, całkowite wyleczenie złamania kości śródstopia następuje po około 8 tygodniach. Lecz przy skomplikowanych przypadkach może ono potrwać nawet do 20 tygodni. W wielu przypadkach koniecznością jest przeprowadzenie operacji, co wiąże się z jeszcze dłuższym okresem rekonwalescencji. Istnieje także ryzyko wystąpienia ponownego złamania w niedługim czasie od zrośnięcia się kości.

Prawidłowe leczenie oraz rehabilitacja wymagają całkowitego unieruchomienia stopy, co wiąże się z ograniczeniem zdolności do wykonywania nawet zwykłych codziennych czynności, nie wspominając nawet o jakiejkolwiek aktywności fizycznej, która w niektórych przypadkach jest podstawą utrzymania.

W związku z tym wiele osób nurtują następujące pytania:

  • Czy w przypadku złamania kości śródstopia poszkodowanemu należy się odszkodowanie od ubezpieczyciela?
  • A jeżeli tak, to w jakiej wysokości?

Oczywiście nie można udzielić jednoznacznej odpowiedzi na powyższe pytania. Uzależniona jest ona od okoliczności towarzyszących urazowi.

Podczas oceny uszczerbku oraz wyznaczania wysokości zadośćuczynienia, sąd w szczególności bierze pod uwagę:

  • wiek poszkodowanego,
  • czas trwania urazu oraz związana z nim rehabilitacja,
  • czy uraz wiązał się z zaprzestaniem lub zrezygnowaniem z wykonywania zawodu, jeżeli tak, to na jaki czas,
  • jakie straty poniósł poszkodowany w związku z brakiem zdolności wykonywania zawodu,
  • koszty związane z leczeniem oraz rehabilitacją, jakie poniósł poszkodowany (zaliczamy do nich koszty leczenia, rehabilitacji, zakupu leków, dojazdów czy opieki sprawowanej przez członków rodziny),
  • czy przebyty uraz będzie miał negatywne skutki w przyszłości,
  • komplikacje w związku z operacjami.

Sądy biorą pod uwagę przedstawione okoliczności oraz posiłkują się ustaleniami biegłego z zakresu ortopedii czy neurologii. Jednak ostateczna decyzja pozostaje w rękach sądów, które samodzielnie decydują w jakim stopniu uszczerbek negatywnie wpłynął na życie poszkodowanego oraz określają wysokość odszkodowania.

W przypadku urazów śródstopia Tabela zawarta w OBWIESZCZENIU MINISTRA PRACY I POLITYKI SPOŁECZNEJ z dnia 18 kwietnia 2013 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przewiduje następujące widełki procentowego uszczerbku na zdrowiu, w zależności od charakteru urazu, jakiemu uległo śródstopie:

Stawy skokowe, stopa

167.

Złamania kości śródstopia z przemieszczeniem, zniekształceniem stopy:

a) złamania I lub V kości z wyraźnym przemieszczeniem – w zależności od stopnia zaburzeń czynnościowych

b) złamania II, III lub IV kości śródstopia – w zależności od stopnia zaburzeń czynnościowych

c) złamania trzech i więcej kości śródstopia – w zależności od zaburzeń czynnościowych

5–15

3–10

10–20

168.

Złamania kości śródstopia powikłane zapaleniem kości, przetokami, wtórnymi zmianami troficznymi i zmianami neurologicznymi ocenia się według pozycji 167, zwiększając stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu w zależności od stopnia powikłań o

1–10

173.

Utrata stopy w obrębie kości śródstopia – zależnie od rozległości utraty przedstopia i cech kikuta

20–30

Po przedstawieniu powyższej tabeli, można zauważyć, że uszczerbek stwierdzony przy złamaniu kości śródstopia może wynosić od kilku do kilkudziesięciu procent. Sąd w zależności od komplikacji zdrowotnych może więc zasądzić również kilka lub kilkadziesiąt tysięcy z tytułu zadośćuczynienia.

W tym miejscu warto wskazać kilka rozstrzygnięć wydanych przez sądy przy tego typu roszczeniach ze skrótowym opisem stanu faktycznego.

I tak oto w wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia we Wrocławiu VIII Wydział Cywilny z dnia 26 lutego 2016 r. o sygnaturze akt VIII C 208/14 Sąd zasądził od strony pozwanej na rzecz powódki kwotę 6090,03 zł tytułem zadośćuczynienia przy następującym stanie faktycznym:

(…) w dniu 26 grudnia 2011 r. ok. godz. 13 [powódka] poślizgnęła się przy wejściu do K. pod wezwaniem św. J. C. we W. na wyślizganym progu, co więcej wnętrze kościoła nie było oświetlone. Wyjaśniła, że podczas upadku poczuła ból w prawej stopie, nie mogła samodzielnie wstać, a pomocy udzieliła jej siostra I. J.. W dniu 27 grudnia 2011 r. powódka udała się do pogotowia ratunkowego, gdzie zostało wykonane zdjęcie RTG bolącej stopy, z którego wynikało, że doznała ona złamania piątej kości śródstopia nogi prawej. Zgodnie z zaleceniami lekarza noga została unieruchomiona na okres 6 tygodni w bucie gipsowym. Po tym okresie gips został zdjęty, natomiast noga nadal była obrzęknięta i powódka odczuwała ból. Powódka dalej podała, że przy zwykłych czynnościach zmuszona była korzystać z pomocy innych osób. Dodała, że czuła się nieporadna, co więcej musiała zażywać leki przeciwbólowe. W ocenie powódki, uszczerbek powstały w wyniku zdarzenia z 26 grudnia 2011 r. znacznie obniżył jej sprawność fizyczną, ograniczył możliwość wykonywania czynności związanych z prowadzeniem domu.

Kolejnym przykładem, na który pragnę się powołać jest wyrok o Sygnaturze akt I C 1649/12 wydany przez Sąd Rejonowy w Jeleniej Górze I Wydział Cywilny w dniu 13 marca 2014r., w którym Sąd zasądził od strony pozwanej Skarbu Państwa – Aresztu Śledczego w J. na rzecz powoda kwotę 3.000,00 zł. Sąd ustalił, co następuje:

W dniu (…) N. G., przebywający w Areszcie Śledczym w J., schodząc z łóżka spadł z taboretu i skręcił lewą nogę. N. G. miał górne łóżko bez drabinki. Górne łóżko znajduje się na wysokości około 1,5 m. Po zdarzeniu N. G. został przewieziony do Szpitalnego (…) Wojewódzkiego Centrum (…) w J. gdzie został mu założony gips.(…) Gips założony N. G.pękł w trakcie jego noszenia. W dniu (…) N. G. został ponownie przewieziony do Szpitalnego (…) Wojewódzkiego Centrum (…)w J. w celu kontroli. W jej trakcie lekarz stwierdził załamanie podstawy V kości śródstopia. Po badaniu założono N. G. na okres 3 tygodni gips stopowo – udowy, aż po pachwinę.

Jako trzecim przykładem wypłacalności zadośćuczynienia za złamanie kości śródstopia można wskazać wyrok o sygn. akt I C 30/16 wydany przez Sąd Rejonowy w Gliwicach Wydział I Cywilny w dniu 31 stycznia 2017 r. w którym Sąd zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 22 000,00 zł z tytułu zadośćuczynienia za doznaną krzywdę w odniesieniu do następującego stanu faktycznego:

(…)w dniu 16 kwietnia 2014 roku przy nadzorowaniu przewozu sprasowanych w kostki butelek plastikowych z hali na miejsce ich odbioru prze z firmy zewnętrzne. Powód na hali przygotowywał sprawowaną kostkę z butelek PET do odbioru przez operatora ładowarki, który podjeżdżał i pobierał na łyżkę ładowarki materiał, a następnie odwoził go na miejsce wywozu. Podczas jednego z takich transportów, kiedy operator ładowarki wjechał do hali po odbiór kostek, nie zauważył powoda i podjechał pod palety z kostkami celem ich załadowania. Następnie zniżył łyżkę ładowarki i wyszedł z kabiny, by sprawdzić czy równo podebrał materiał. Wówczas operator ładowarki zauważył obok łyżki powoda, który sygnalizował mu, że operator ma podnieść łyżkę, gdyż powód ma przyciśniętą prawą stopę. Operator ładowarki natychmiast podniósł łyżkę. Powód został przewieziony do Oddziału (…) Urazowo – Ortopedycznej Szpitala Miejskiego Nr (…) w G., gdzie rozpoznano u powoda złamanie kości stopy – złamanie III i IV kości śródstopia prawego, stan po urazie zmiażdżeniowym. Pomimo zastosowanego leczenia, powód począwszy od dnia wypadku do dnia dzisiejszego odczuwa jego następstwa w postaci silnych dolegliwości bólowych w złamanej stopie, które pojawiają się kiedy zgina stopę oraz kiedy musi przenieść cięższe przedmioty. Dolegliwości te nasilają się pod koniec dnia. Ból wzmaga się także przy zmianie pogody. Powód z uwagi na doznany uraz nie jest też w stanie przejść dłuższego dystansu. W związku z doznanym urazem powód był niezdolny do pracy od dnia wypadku, tj. od dnia 16 kwietnia 2014 roku do dnia 12 września 2014 roku. Poza wskazanymi urazami, bólem i cierpieniem fizycznym następstwem uszkodzenia ciała i rozstroju zdrowia powoda są także cierpienia o charakterze psychicznym.

Mam nadzieję, że przedstawienie tych kilku przykładów poszerzy Czytelnikom pogląd na okoliczności przyznawania zadośćuczynienia w przypadku złamania kości śródstopia oraz zmobilizuje do podejmowania decyzji o ubieganie się o zadośćuczynienie przy tego typu uszczerbkach.

 

 

 

Autor: Bartosz Kowalak i Agata Brzezińska

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s